آشنایی با مدهای عکاسی مختلف

چه عکاسی حرفه ای و یا عکاسی مبتدی باشید انتخاب یک دوربین عکاسی حرفه ای  می تواند کمک شایانی به ثبت عکس های باکیفیت کند.درسالیانی دورتر برای خرید دوربین عکاسی انتخاب های محدود تری از انواع برندهای دوربین عکاسی مانند کونیکا و فوجی وجود داشت ، ولی امروزه با آمدن برندهای دیگر و امکانات بی نظیر رقابتی آن ها انتخاب از بین آن ها بسیار سخت و دشوار خواهد بود .برندهای نام آشنایی هم چون کنون،نیکون، فوجی ،اپسون و بی نهایت برند دیگر با امکاناتی منحصر به فرد ، که می توانید با توجه به امکانات مورد نظرتان یکی را انتخاب کنید .دراین مقاله قصد داریم تا شما را با مدهای مختلف عکاسی آشنا کنیم .درمقاله های پیشین با مدهای A  و   M  یا همان مد دستی و اتوماتیک آشنا شدید .مدهای دیگری نیز وجود دارند که در برخی دوربین ها به صورت معمول استفاده می شود و برخی از این مدها مخصوص به مدلی خاص از دوربین عکاسی می شود .درذیل تعدادی از مدهای عکاسی به اختصار شرح داده شده است

 

1.مد TV :مد شاتر که با قراردادن دوربین دراین حالت می توانید سرعت شاتر را تنظیم کنید

2.مد AV  یا مد دیافراگم که با قراردادن دوربین در این مد می توانید سرعت شاتر رابر اساس اطلاعات نورسنج تغییر دهید

3.مد B   برای عکسبرداری درحالت شب

4.مد Portraits یا مد عکسبرداری پرتره

5.مد Landscapes برای عکسبرداری از منظره

6.مد Sports  برای عکاسی در حالت دویدن یا ورزش کردن

این 6 مورد برخی از متدوال ترین مدهای عکاسی در دوربین های امروزی به شمار می روند .فراموش نکنید که تعداد این مد ها بسته به نوع برند دوربین می توانید متفاوت باشد .واستفاده از هر کدام ازآن ها می تواند به بالابردن کیفیت عکس هایتان در شرایط مختلف کمک کند.مد تنظیمات آب وهوایی و روشنایی  :مانند آب وهوای ابری ،آب وهوای معمولی ، نورچراغ ، نور غروب و ...در دوربین های عکاسی حرفه ای  تر مانند برند های دوربین عکاسی کنون در تنظیمات مد اتوماتیک قراردارد تا با توجه به شرایط غیر معمول توسط کاربرادن مبتدی نیز عکاسی راحت تر انجام شود .هنر عکاسی دارای شاخه های بسیاری است .اعم از عکاسی خانوادگی ، عکاسی کودک ، و عکاسی کودک و نوزاد بسیاری دیگر که می تواند برای همه جدا ازجنسیت وسن لذت بخش باشد ،ولی این لذت وقتی تکمیل می شود که عکس های خود را با دوربین های حرفه ای و باتنظیمات تمام اتوماتیک آن ثبت نمایید.

 منبع:

گوگل

عکاسی از کودک پسر

عکاسی این هنر زیبا و دوست داشتنی ، در دل خود راز و رمزهای بسیاری دارد .هرکسی می تواند با تهیه یک دوربین عکاسی از سوژه مورد نظر خود عکاسی کند ، ولی خلق آثار هنری  و عکاسی خلاقانه  مختص عکاسان حرفه ای است ، عکاسی کودک هم یکی از شاخه های هنر عکاسی است ، که با توجه به دقت ، ظرافت و صبر و تحمل با لایی که نیاز دارد ، باید برای کسب نتیجه مطلوب به دست عکاسان حرفه ای گرفته شود.چه خود عکاسی حرفه ای باشید و یا شخصی دارای دانش کمتر از هنر عکاسی ، مراجعه به آتلیه کودک و نوزاد  می تواند بهترین ایده برای گرفتن عکس از کودک دلبندتان باشد . هرچند جنسیت کودکتان در حین عکاسی هیچ فرقی نمی کند ،و با مراجعه به بهترین آتلیه کودک می توانید بهترین عکس ها را توسط تیم مجرب عکاسی آتلیه از کودک خود بگیرید .ولی بدنیست اگر کودک پسر دارید به نکاتی که در این مقاله به آن اشاره می کنیم توجه نمایید .تا عکسی بهتر و هنری تر از کودتان داشته باشید. حتما خودتان نیز هنگام مراجعه به آتلیه کودک صبور باشید ،با آرامش با کودکتان برخورد کنید ، و بیش از حد از او انتقاد نکنید ، تا اگر او کمی خجالتی است حین عکاسی ، با اعتماد به نفس بیشتری جلوی دوربین عکاسی حاضر شود.به کودک پسر خود کمک کنید تا احساسات خود رانشان دهد .احساسات طبیعی مانند شادی و شیطنت کودکتان می تواند باعث خلق عکس های هنری از او شود . همه کارهای او را انجام ندهید ، بگذارید خودش لباسی را که می خواهد بپوشد ، به همراه آوردن اسباب بازی علاوه بر ایجاد ،شادی در کودک می تواند باعث ایجاد عکس هایی طبیعی و خلاقانه شود . اگر قصد دارید ایده های بیشتری برای ثبت  عکس های خلاقانه از کودک خود داشته باشید .می توانید با مراجعه به آتلیه عکاسی  با دیدن نمونه کارها عکس های هنری و جذاب از کودکتان خلق نمایید . عکاسان حرفه ای مختص عکاسی کودکان پسر ، عکاسی با تم تولد ، تم  مناسبتی  پسرانه ، و ... تنها برخی از خدمات قابل ارائه آتلیه عکاسی کودک می باشد

 

 منبع:

گوگل

ایده عکاسی از کودک با وسایل دم دستی منزل

بسیاری از پدر و مادر ها با دیدن نمونه کار های خلاقانه  آتلیه کودک و نوزاد ، ذوق زده شده ، و سعی کرده تا با مراجعه به  بهترین آتلیه عکاسی کودک و نوزاد و یا حتی با دوربین خودشان در منزل عکس های هنری و خلاق از کودکشان بگیرند.ولی آیا می توان بدون مراجعه به آتلیه عکاسی عکس هایی خلاقانه و ز یبا از کودک خود گرفت ؟ باید بگوییم که پاسخ  به این سئوال مثبت است . در واقع شما در این مقاله یاد خواهید گرفت تا چگونه از وسایل ساده ای که در منزلتان دارید ،برای ایجاد عکس های خلاقانه و هنری  کودکتان استفاده نمایید .آویز لباس یکی از همین وسایل ساده ای است که می تواند ایده خوبی برای عکاسی از کودک یا نوزادتان  باشد .استفاده از آویز لباس با رنگ های شاد و آرامش بخش ، مانند رنگ آبی لاجوردی و یا هر رنگی ، که با پس زمینه عکستان ست شود ، قراردادن   لباس های کودک یا نوزادتان روی آن عکسی هنری را به همراه خواهد داشت .آویز لباس می تواند بنا به سلیقه شما به شکل طناب و یا از جنس چوب و.. باشد .به هرحال پیشنهاد می گردد برای کسب نتیجه مطلوب انواع مختلف آن را امتحان کنید ،استفاده از پارچه های رنگی برای چیدمان دکور یکی از ایده هایی است که  می توانید با داشتن کمی سلیقه به خوبی از آن استفاده کنید . به عنوان مثال  می توانید با در کنار هم قراردادن آن ها در کادر تصویر کنار نوزاد یا کودکتان عکسی هنری و متفاوت داشته باشید .استفاده از لباس های مختلف بسته به نوع جنسیت و سن کودک .مانند تل ، کلاه ، شال ، عینک  و... می تواند عکس هایتان را زیباترکند. درمورد نوزادتان قراردادن آن در فضایی مانند سبد ، جعبه بزرگ و درمورد کودک استفاده از اسباب بازی در کادر تصویر ، لباس های متفاوت و ... می تواند یکی از ایده های خلق عکسهای هنری باشد .عکاسی در محیط های مختلف  نیز می تواند جلوه ای خاص و بی نظیر به عکس هایتان دهد ،پس اگر عکاسی در همه جای منزل ، مانند حمام ، اتاق کودک یا نوزاد و ... را امتحان کرده اید و از کیفیت عکس راضی نبوده اید .می توانید عکاسی در محیط های باز ، مانند حیاط ، دل طبیعت و ... را هم امتحان کنید ، باکمی سلیقه و استفاده از وسایل دم دستی می توانید عکس هایی زیبا داشته باشید ، فقط کافی است کمی خلاق باشید .

 

 منبع:

گوگل

عکس کودک و نکته هایی درباره آن

عکس کودک در آتلیه کودک یکی از محبوب ترین سوژه ها برای عکاسی است. علاوه بر علاقه ی والدین به ثبت مراحل رشد کودکانشان عکاسی از کودکان همواره مورد توجه عکاسان بوده است. برای عکاسی از کودکان علاوه بر الزامات بدیهی عکاسی صبر و حوصله فراوان لازم است . کودکان حذاب و شیرین هستند اما مواقعی هم وجود دارد که کار با آنها بسیار سخت است.

در بسیاری مواقع عکاسی و حضور در آتلیه برای کودکان به منزله یک بازی جدید است . یک عکاس با تجربه خود وارد این بازی می شود و از شرایط موجود بهترین بهره را می برد. باید تا جایی که ممکن است به کودک نزدیک شد تا ترس کودک کاملا از بین برود و در محیط احساس راحتی و امنیت کند. برای ثبت بهترین عکس ها از کودکان باید بهترین شرایط برای عکاسی و کودکان فراهم شود. می توان از هر ابزاری که برای کودک جذاب است به آن علاقه نشان می دهد استفاده کرد . آن ابزار می تواند یک عروسک یا یک اسباب بازی مورد علاقه باشد ، یا یک شخصیت کارتونی یا یک لباس ، در بعضی مواقع هم کودک با یک فرد خاص احساس راحتی بیشتری می کند و حضور آن فرد می تواند جلسه عکاسی را پربار تر کند.
حتما برای هماهنگی وقت عکاسی به زمان توجه بیشتری کنید. ببینید کودکتان در چه زمانهایی از روز حال و حوصله بیشتری دارد و شادتر است. حتما کودک قبل از جلسه ی عکاسی خواب کافی داشته باشد تا در زمان عکاسی برای خواب بهانه گیزی نکند. خواب آلودگی و خستگی کودک می تواند جلسه ی عکاسی را کاملا خراب کند.
برای وقت عکاسی لباس ها و اسباب بازی های زیبای کودک را فراموش نکنید. المانی مانند لباس ، اسباب بازی یا عروسک زیبا می تواند به زیباتر شدن عکس های کودک کمک شایانی کند. بدیهی است که ظاهر صورت کودک نیز مهم است . با توجه به آنچیزی که از عکس کودک خود می خواهید سعی کنید موی کودک را آراسته کنید یا او را به آرایشگاه ببرید.

منبع:

گوگل

کودک نوپا در آتلیه عکاسی

کودک نوپا به کودکی گفته می شود که در حال یادگیری راه رفتن است .عموما از۱تا ۳ سالگی . کودکان در دوره نوپایی در مورد نقش‌های اجتماعی، مهارت‌های حرکتی، و آغاز استفاده از قدرت زبان چیزهای زیادی می‌آموزند.  تلاش برای راه رفتن ، حرف زدن و بیان احساسات مشخصه کودکان نوپاست. کودک در این دوره از رشد معمولا بسیار شیرین است . رفتار کودکان در این سنین هم برای والدین بسیار جذاب است هم برای اطرافیان کودک.  عکس نوپا با وجود شباهت هایش با عکاسی نوزاد و عکاسی کودک ، تفاوت هایی هم دارد. این کودکان از نوزادان کنجکاوترند و از طرف دیگر کنترلشان از کودکان بزرگتر سخت است . در واقع این همان سنی است که یک لحظه هم نباید از کودک قافل شد . حال جلسه عکاسی از کودکان نوپا نیز مستلزم کنترل و هوشیاری تمام وقت به جهت جلوگیری از آسیب های احتمالی که کودک ممکن است به خود برساند می باشد. البته باید به این نکته توجه داشت که موجبات  ناراحتی و عصبانیت کودک فراهم نشود  تا بتوان از  شادی و هیجانی که عموما در چهره این کودکان است برای ثبت تصویر های زیبا استفاده کرد. در این میان شاید یاد آوری این نکته خالی از لطف نباشد که بازی با کودکان را فراموش نکنید . کودکان عاشق بازی کردن هستند و در حین بازی می توان عکس های خوبی از آنان ثبت کرد.

به طور کلی کودکان کم طاقت تر از بزرگسالان هستند و تایم استراحتشان بیشتر است . عدم توجه به این نکته شاید در جلسه عکاسی دردسر ساز شود و تمام تایم عکاسی را تحت الشعاع قرار دهد . میتوان با وقفه های کوتاه بین کار و رها کردن کودک از پرخاشگری و کج خلقی وی جلوگیری کرد تا حداکثر استفاده از تایم جلسه عکاسی صورت گیرد.

آتلیه عکاسی سویل استودیو با بهره گیری از دکور های متنوع و مناسب عکاسی نوپا ، نوزاد و کودک ، تجهیزات به روز عکاسی و تجربه و مهارت آتلیه نوزاد خود آمادگی ثبت لحظه های زیبای رشد کودکان شما را دارد.

منبع:

گوگل

ریشه لغت آتلیه عکاسی

آتلیه عکاسی کودک ( photographic studio) محیطی برای عکاسی می باشد که با براورده ساختن نیازهای ابتدایی عکاس ، کار عکاسی را ساده تمرکز یافته تر می نماید.

اما در اصل Atelier   لغتی فرانسوی است . فرانسوی ها جهت کارگاه این کلمه را به کار می بردن که یک معنای کلی داشت ٬‌ هم معنی این واژه در زیان انگلیسی طراحی صحنه است (Fine Decorative) نظیر آتلیه کودک

در واقع آتلیه مکانی بوده که هنرجویان و استادها با هم جهت اجرای امور هنری گرد هم  می آمدند و نقاشی می کردند.

بد نیست بدونید که  مبخث مدل و مدلینگ که امروزی  در صنعت عکاسی مدلینگ و  عکاسی ها ازش نام می برن اونموقع یعنی حدود قرنهای ۱۸ و ۱۹ با ترسیم نقاشی از مدل ها ومانکن ها به وجود اومد.

در آن زمان در آتلیه ها اشخاص عریان و بدون پوشش، در معرض دید دانشجویان و هنرمندان قرار می گرفتند و تصویرشان نقاشی می شد.

شاید همین موضوع در ادامه باعث شده باشه که این نام روی استدیوهای عکاسی گذاشته بشه.

منبع:

گوگل

سنسور دوربین چیست ؟

قلب هر دوربین دیجیتال سنسور تصویر آن است. سنسور تصویر، قطعه‌ای است که نور را به سیگنال‌های الکترونیکی تبدیل می‌کند. از طریق این سنسور است که دوربین شما تصویر را به صورت دیجیتالی ذخیره می‌کند. به جز دوربین های عکاسی دیجیتال در آتلیه بارداری، از این قطعه در دیگر ابزارهای تصویربرداری هم استفاده می‌شود. الگوهای نوری بازتابیده شده یا ساطع شده از اشیا بر روی سطح سنسور تأثیر می‌گذارد و باعث ثبت تصاویر می‌گردد.

انواع سنسور دوربین برای عکاسی بارداری

در حال حاضر سه نوع تکنولوژی بخش عمده سنسورهای تولید شده برای دوربین‌های دیجیتال را در بر می‌گیرد.

• سنسورهای سیماس یا نیم‌رسانای اکسید فلزی مکمل (CMOS)
• سنسورهای سی‌سی‌دی یا دستگاه جفت‌کننده بار (CCD)
• سنسورهای Foveon

سنسورهای تصویر یا از نوع CCD(مخفف Charged Couple Device) است و یا CMOS (مخفف Complementary Metal Oxide Semiconductor) و یا تکنولوژی جدید  سنسور تصویر مستقیم Foveon X3 .
هردوی  سنسورها CCD  و  CMOS در اواخر دهۀ ۱۹۶۰ و اوایل دهۀ ۱۹۷۰ میلادی وارد بازار شد. سنسور CCD به طور مشخص برای استفاده در دوربین ساخته شده است، درحالیکه فن‌آوری ساخت سنسورهای CMOS ابتدا در موارد دیگر مثل ساخت تراشه‌ها در کامپیوتر هم به کار می‌رفت.

تفاوتهای سنسورهای CCD و CMOS
تفاوت اصلی این سنسورها این است که در سنسورهای CCD، همۀ پیکسل‌های روی سنسور دوربین، نور دریافتی را به لبۀ تراشه می‌رساند تا از آنجا منتقل شود. اما در سنسورهای CMOS، تک تک پیکسل‌ها خودشان کار انتقال را انجام می‌دهند.
سنسور CMOS نسبت به سنسورهای CCD در خواندن تصویر سریعتر است. ساخت این سنسورها راحت‌ تر و هزینه ساخت آن هم کمتر است. یکی از دلایلی که باعث کاهش قیمت دوربین‌های دیجیتال شده، استفاده از سنسورهای CMOS است. این سنسورها ابتدا در دوربین‌های دیجیتالی ارزان‌قیمت استفاده می‌شد اما با پیشرفت تکنولوژی و افزایش دقت آنها، اکنون از این سنسور در دوربین‌های پیشرفته و گران‌قیمت هم استفاده می‌شود. این نوع سنسور دوربین نیاز به قطعات کمتری در کنار خود دارد و برق/شارژ کمتری هم مصرف‌ می‌کند.
سنسور CCD دارای حساسیت بیشتری در نور کم است و باعث می‌شود تصاویر بهتری در نور کم تولید کند. هنگام استفاده از این سنسورها اگر منبع نور یا جسمی نورانی، مثل چراغ یا نور خورشید داخل کادر باشد، احتمال دارد که در بالا و پایین سوژه خط‌های عمودی ایجاد شود. البته در نوع خاصی از سنسورهای CCD این ایراد برطرف شده است.
با اینکه هزینه ساخت سنسور CMOS از CCD کمتر است اما این اختلاف هزینه تأثیر زیادی در قیمت دوربین ندارد، اما از نوع سنسور مهمتر، اندازه سنسور دوربین است.
به طور کلی هرچه سطح سنسور بزرگ¬تر باشد، کیفیت تصویر هم بهترخواهد شد. اندازه سنسور در بیشتر دوربین‌¬های کامپکت موجود در بازار، مستطیلی با ابعاد حدود ۴ در ۴ میلی¬متراست و در بعضی دوربین¬‌ها به ۶ در ۴ میلی¬متر و یا بزرگ¬ترهم می¬‌رسد.
اندازۀ سنسور گاهی نیز به¬ صورت عددی کسری با صورت ۱ و مخرج بین ۲ تا حدود ۴ اینچ نشان داده می‌شود. واضح است که هر چه مخرج این کسر کوچک¬تر باشد، سطح سنسور بزرگ¬تر و در نتیجه کیفیت تصویر بهتر خواهد بود.
این که کدام یک از این سنسورها از دیگری بهتر است، موضوع بحث همیشگی کارشناسان عکاسی است، اما واقعیت این است که پاسخ قطعی برای این سوال وجود ندارد، بنابراین همچنان اندازۀ سنسور مهم¬تر از  نوع آن است

منبع:

گوگل

ساختار دوربین عکاسی

شناخت ساختار دوربین عکاسی وابسته به شناخت اجزای اصلی آنست. بطور کلی دوربین عکاسی کودک از دو قسمت اصلی تشکیل شده است : لنز و بدنه

لنز مسئول تشکیل تصویر است و بدنه هم مانند یک اطاق تاریک عمل میکند که تصویر در داخل آن تشکیل میشود. بدنه در خود صفحه ی حساس عکاسی را جای داده که مسئول ثبت تصویر تشکیل شده است. صفحه ی حساس در دوربینهای عکاسی دیجیتال حسگر یا سنسور نامیده میشود و در ساختار دوربین عکاسی فیلمی، همان فیلم عکاسی است.

 از آنجا که دوربین هایSLR معمولترین و کاملترین دوربین های عکاسی هستند، آشنایی بیشتر با آنها برای آشنایی با سایر دوربینهای عکاسی نوزاد ضروری بنظر میرسد و در ابتدا به معرفی این نوع دوربین خواهیم پرداخت.

اصطلاح Single Lens Reflex )  SLR ) که به معنای دوربین تک لنز بازتابی است ، در مقابل دوربینهای دو لنزی بازتابی که نسلی قدیمیتر از دوربینهای عکاسی میباشند وضع شده . دوربین های دولنزی، همانطور که از نامشان پیداست، دارای دو لنز هستند که یکی از این دو لنز، بالاتر قرار دارد و تصویر را بوسیله آیینه ای  بازاویه 45 درجه ، برروی منظره یابی که دربالای دوربین قرار دارد، منعکس میکند تا عکاس بتواند کادر بندی و فوکوس را انجام دهد و لنزی دیگر نیز تصویر را روی فیلم عکاسی می اندازد.

دوربین های دو لنزی

 یکی ازعیوب این سیستم آن است که تصویری که عکاس از طریق منظره یاب می بیند کمی با تصویری که روی فیلم می افتد، از لحاظ کادربندی تفاوت دارد و هرچه سوژه به دوربین نزدیکتر شود، این اختلاف بیشتر محسوس میگردد . بعلاوه تصویر روی منظره یاب معکوس است، یعنی وقتی سوژه به سمت چپ حرکت میکند، تصویر درون منظره یاب بسمت راست حرکت میکند و یا مثلا اگر دوربین به بالا حرکت داده شود، تصویر به سمت پایین حرکت میکند و این مسئله کادربندی سریع را بامشکل مواجه میکند.برای حل این مشکات دوربین SLR طراحی شد و همانور که از نامش پیداست، این نوع دوربین تنها یک لنز دارد که هم تصویر را روی فیلم می اندازد و هم به منظره یاب انتقال میدهد. این عملکرد دوگانه از طریق حرکت سریع آینه ای که در پشت لنز قرار داده شده میسر میشود. بدین معنا که بطور معمول، آینه بازاویه 45 درجه در پشت لنز قرار گرفته و تصویر حاصل از لنز را به سمت بالا منعکس میکند تا به منظره یاب برسد. ولی در لحظه عکاسی و با فشردن دکمه شاتر، آینه برای کسری از ثانیه ( برحسب سرعت عکاسی) بالا رفته و از سر راه نور کنار میرود تا تصویر روی فیلم بیفتد و عمل ثبت عکس انجام شود و سپس آینه بجای خود باز میگردد. اینکار توسط فنر و در مدلهای پیشرفته تر توسط موتوری کوچک انجام میشود.

اما برای اصلاح معکوس بودن تصویر منظره یاب، در دوربین هایSLR از نوعی منشور پنج وجهی ( Pentaprism ) استفاده شده است( در مدلهای ارزانقیمت از Pentamirror  استفاده میشود ) . این منشور،  تصویر را در دوجهت افقی و عمودی میچرخاند بطوریکه تصویری که در منظره یاب دیده میشود هم جهت با سوژه واقعی است بعلاوه به کمک این منشور، تصویر به سمت عقب دوربین منعکس میشود و بهمین خاطر دیگر نیازی نیست که عکاس دوربین را پایین نکاه داشته و از بالا در منظره یاب نگاه کند بلکه ازپشت دوربین و درحالیکه منظره یاب را به چشم نزدیک کرده تصویر را بوضوح می بیند.

لنز

لنز مچموعه ای از عدسی هاست و وظیفه آن ایجاد تصویری دقیق برروی فیلم ( یا حسگر در دوربینهای دیجیتال ) است

 دیافراگم

در داخل لنز دریچه ای بنام دیافراگم قرار دارد که عملکردی همانند مردمک چشم دارد و با کم و زیاد شدن قطر آن، میزان نور ورودی به دوربین تنظیم میشود

از دیگر اجزایی که شناخت آنها برای فهم عکاسی لازم است ، سنسور یا حسگر میباشد. حسگر در واقع جانشین فیلم در دوربینهای آنالوگ است و همانند فیلم وظیفه نهایی دوربین را که ثبت عکس محسوب میشود برعهده دارد. با برخورد پرتوهای نور به حسگر، سیگنالهای الکتریکی ایجاد و به پردازشگر ( Image Processor ) فرستاده میشوند تا در آنجا تبدیل به دیتاهای دیجیتال شوند و در نهایت در کارت حافظه دوربین ذخیره شوند. همانطور که ذکر شد در دوربینهای فیلمی، این مراحل در فیلم عکاسی انجام میشود و دوربینهای فیلمی فاقد پردازشگر و کارت حافظه هستند. ( ابعاد حسگر از پارامترهای مهمی است که در کیفیت عکس، زاویه دید لنز و عمق میدان موثر است .

شاتر

 شاتر نیز یکی دیگر از اجزاء مهم دوربین است. شاتر عبارت است از پرده ای فلزی ( و یا پارچه ای ) که جلوی فیلم یا حسگر قرار گرفته و مانع رسیدن نور به فیلم یا حسگر میشود مگر زمانیکه عکاس دکمه شاتر را میفشارد تا عکاسی کند. در این زمان، آینه بالا میرود، شاتر باز میشود و نور به فیلم یا حسگر میرسد . مدت زمانیکه شاتر از جلوی حسگر کنار میرود تا نور به حسگر برسد بیانگر سرعت عکاسی است. مثلا اگر سرعت را روی 1000 ( 1000/1 ثانیه ) قرار دهیم ، شاتر برای 1000/1 ثانیه از جلوی حسگر کنار میرود تا نور به حسگر برسد. هرچه نور محیط کمتر باشد بایستی این زمان طولانیتر شود و بالعکس. در واقع مدت زمانیکه نور به حسگر میرسد توسط شاتر  و میزان نوری که به حسگر میرسد توسط دیافراگم تعیین میشود.

منبع:

گوگل

عکاسی برای افرادی که مدل نیستند

همه با مدل ها کار نمی کنند. عکاسان زیادی هستند که کارشان عکاسی از مردم عادی است، باید کاری کنیم که مانند مدل ها به نظر برسند. پس چگونه وقتی آن ها تجربه ژست گرفتن و کنترل صورتشان در مقابل دوربین را ندارند این کار را انجام می دهید؟

در ادامه به هفت نکته ای اشاره می کنیم که به شما کمک می کنند به سوژه های پرتره خود حسی مدل گونه دهید.

۱. ژست دادن به مو

ما عموما به مو به عنوان قسمتی از بدن که قابل کنترل است نگاه نمی کنیم، ولی واقعا ممکن است! اگر از سوژه ای با موهای بلند عکاسی می کنید، موی بد اولین چیزی خواهد بود که در عکس در آتلیه عکاسی به نظر بیننده خواهد رسید. قانونی وجود ندارد که چه ظاهری بهترین است. هر شخص با مدل های مختلف مو، متفاوت می شود.

اجازه دهید فرض کنیم که مشغول یک جلسه پرتره ساده بدون حضور آرایشگر مو و صورت هستید. اولین چیز که باید در خاطر داشت این است که موهایی که روی شانه ها می ریزند، خیلی بد به نظر خواهند رسید. پنج کار دیگر می توان با مو ها انجام داد که در عکس زیر (شماره ۲ به بعد) مشاهده می نمایید.

به هر قیمتی که شده باید جلوی موها روی شانه ها (شماره ۱) را گرفت. تمام مدل های موی دیگر بسته به ظاهر و حالتی که می خواهید ایجاد کنید، به نسبت مناسب ترند. دلیل اینکه من از مو در هر دو جهت (حالت ۴ و ۵) عکس گرفتم این هست که به طور طبیعی موی یک شخص در یکی از این دو جهت بهتر به نظر خواهد رسید.

برای این مطلب آموزشی من مدل موی شماره ۶ را انتخاب کردم، چراکه صورت نمایان تر است و می توانیم آموزش ژست را بهتر منتقل کنیم.

۲. چانه (یا گوش ها) را جلو بکشید

وقتی فردی در حالت معمولی و ریلکس ایستاده، یا حتی مستقیم ایستاده تا ژست خوبی داشته باشد، قسمت خیلی کوچک شلی در زیر چانه اش ایجاد می گردد، فرقی هم ندارد که چقدر پوستشان صاف باشد. اگر به آن ها بگویید چانه شان را جلو بدهند، چانه شان را سمت شما می دهند، که این کار صورتشان را بالا می برد و کار با عکاسی از سوراخ بینی آن ها تمام می شود. (جذاب نیست) در عوض، به مدل خود بگویید تا گوش هایش را جلو بدهد.

این عکس قبل و بعد از اینکه به آن ها بگویید گوش هایشان را جلو بدهند را شرح می دهد.

مانند مثال قبل ولی نمایش از پهلو. گاهی من به این کار «لاک پشتی» می گویم، چراکه آن ها حس یک لاک پشت را خواهند داشت که از پوسته اش بیرون می آید. این کمی ناراحت یا غیر طبیعی است، اما نتیجه کار ارزشش را دارد.

تکنیک مشابه با یک مدل مرد. او خیلی ورزشکار و اندامی بود، اما طرز ایستادن طبیعیمان خیلی فوتوژنیک (خوش عکس) نبود.

۳. بازو را بالا بکشید

وقتی اشخاص طبیعی می ایستند، کار دیگری که انجام می دهند ایستادن با بازو های چسبیده به دو طرف بدنشان است. این مشکلات متعددی را سبب می شود. اول اینکه، آن ها را در عکس خامکار و ناراحت نشان می دهد. دوم اینکه، بازو روی پیچ کمر قرار می گیرد. این به بازو فشار آورده و باعث می شود بزرگ تر به نظر برسد.

برای حل این مشکل می توانید از مدل بخواهید بازویش را چند سانتیمتر بالاتر آورده تا «معلق» شده و به او فشار نیاورد. کار دیگری که می توانید انجام دهید این است که به دست آن ها ژستی دهید که بازو در موقعیت متفاوتی قرار گیرد، مثلا دستشان را به کمرشان بزنند. خط قرمز در عکس فوق نشان دهنده سایز بازو در حالت ژست دار و بدون ژست مدل است. می توانید به راحتی مشاهده کنید که چقدر بازوی مدل وقتی ژست گرفته کوچکتر شده است.

۴.فضای اطراف کمر را باز بگذارید

همه دوست دارند لاغر به نظر برسند. کاری که می توانید انجام دهید این است که از کمرشان بدون هیچ چیز اضافی عکس بگیرید. منظور من این است که پیچ کمر آن ها را ایزوله کنید تا همانطور که هست دیده شود. من از مدلم خواستم که دو دستش را به کمر بزند. عکس سمت چپ حالت بدون ژست مدل است. دست سمت چپ مدل از کمر فاصله و فضایی ندارد، پس به سایز او اضافه کرده است. وقتی از او بخواهیم که دستش را کمی از بدنش فاصله دهد، می توانید فضای ایجاد شده را ببینید، در نتیجه کمر از لحاظ بصری با المان اضافه ای محاصره نشده است. آتلیه نوزاد

خط قرمز عرض بصری سوژه را از عکس اول نشان می دهد. این خط در عکس دوم تکرار شده و نشان می دهد که بازو چقدر به عرض اضافه می کند. این قانون فقط برای بازو کاربردی نیست. هر چیزی در پیش زمینه که باعث شود سوژه بزرگتر به نظر برسد یک مزاحم است. مثال هایی که می توان زد: آدم های دیگر، تنه درختان، پایه های چراغ ها هستند.

۵. شانه ها را بچرخانید

این یک نکته ساده ولی مهم است. اگر سوژه مستقیم رو به دوربین بایستد، بزرگتر (از لحاظ سایز) به نظر خواهد رسید. وقتی از یک بازیکن فوتبال یا رئیس یک شرکت بزرگ عکاسی می کنید، شاید این ژست بدی نباشد، ولی برای یک پرتره و به تصویر کشیدن زیبایی مناسب نیست. با چرخاندن سوژه، آن ها در مقابل دوربین لاغر تر به نظر خواهند رسید.

خط قرمز عرض کامل سوژه را وقتی که مستقیم رو به دوربین ایستاده نشان می دهد. چرخشی کوچک به یک طرف، در حالی که سوژه هنوز رو به دوربین است، او را لاغر تر نشان می دهد.

۶.قسمت های سفید چشم را نشان نده

وقتی می خواهید حالتی دراماتیک ایجاد کنید و از سوژه می خواهید به دوربین نگاه نکند، به آن ها نگویید «به آن سو نگاه کنید». به آن ها جسمی پشت سرتان را نشان دهید تا بنگرند تا بتوانید مسیر چشمشان را کنترل کنید.

در عکس اول، به مدل گفتم به دری که کنارمان بود نگاه کند. می توانید بیشتر سفیدی چشم او را ببینید، که جالب نیست. شما می خواهید قسمت رنگی چشم را به تصویر بکشید. من از او خواستم به پنجره ای که کنار در بود نگاه کند. این تغییر کوچک در مسیر چشم ها باعث شد قسمت رنگی چشم بهتر دیده شود، از سفیدی چشم خلاص شدیم، و پرتره جذاب تر شد.

۷. نگذارید بینی صورت را قطع کند

این نکته کمی پیچیده، اما مهم است. وقتی نمی خواهید سوژه مستقیم نگاه کند، از او می خواهید بچرخد. فرض کنیم که یک عکس تمام رخ نمی خواهید و یک طرف صورت را می خواهید، آن ها به اندازه یک چهارم خواهند چرخید و هر دو چشمشان در کادر است. اگر یک خط فرضی از بالا تا پایین صورت رسم کنید، این خط نباید با بینی قطع شود.

اگر خیلی بچرخند و بینی این خط (فرضی) را قطع کند، این انحنای طبیعی صورت را «می شکند». این باعث ایجاد افکتی «پینوکیویی» شده و بینی را بلند تر نشان می دهد. باید از مدل بخواهید که چرخش را به آرامی انجام دهد تا زمانی که بتوانید بین انتهای بینی (نوک بینی) و صورت او فضایی را مشاهده کنید.

ج. جمع بندی

نکاتی که مطرح شدند را در لیست زیر خلاصه می کنیم

•  مو پشت یک شانه، جلوی دیگری است
• چانه جلو داده شده
• بازو از پهلو فاصله داده شده
• پیچ کمر هیچ المان بصری عریض کننده ای ندارد
• شانه ها چرخیده اند
• قسمت رنگی چشم نسبت به سفید بیشتر دیده می شود
• بینی خط فرضی صورت را نمی شکند

منبع:

برترین ها

استفاده خلاقانه از سرعت شاتر در عکاسی

فارنت: سرعت شاتر از نگاه عکاسان تازه‌کار، مشکلی است که باید حل کرد. اما در واقع این‌طور نیست و باید گفت که سرعت شاتر ابزاری است که با استفاده از آن می‌توان به عکس‌هایی بهتر و خلاق‌تر دست یافت.

در این مقاله ما قصد داریم مسائل پایه‌ای که باید در مورد سرعت شاتر بدانید را مطرح کرده و با معرفی چند تکنیک به شما آموزش دهیم که چگونه از آن استفاده خلاقانه بکنید.

سرعت شاتر چیست؟

سرعت شاتر، به صورت ساده شده مدت زمانی است که شاتر باز می‌ماند تا نور به سنسور دوربین برخورد کرده و تصویر شکل بگیرد. هر قدر شاتر را بیشتر باز نگه دارید، اجازه ورود نور بیشتری به دوربین را داده و تصویر شما پر نور‌تر خواهد شد.

اما باز ماندن شاتر بیش از کسر کوچکی از ثانیه، پیامدهایی را در پی خواهد داشت. در مدت زمانی که شاتر باز است دوربین باید کاملاً در جای خود ثابت باشد، در غیر این‌صورت تصویر محو خواهد شد. در صورت عدم استفاده از سه پایه و یا دیگر تجهیزات ثابت کننده دوربین، حداقل سرعت شاتر باید ۱/۶۰ ثانیه باشد. هر قدر این سرعت رو به آهسته‌تر شدن برود، تصویر و سوژه‌های شما به محوی می‌گرایند.

سرعت شاتر بر مبنای کسری از ثانیه بیان می‌شود. اگر سرعت شاتر روی ۱/۶۰ باشد (ممکن است با ۶۰ هم بیان شود) به معنی آن است که هنگام گرفتن عکس، شاتر به مدت ۱/۶۰ ثانیه اجازه برخورد نور به سنسور را می‌دهد. اکثر دوربین‌ها سرعت شاتری بین ۱/۴۰۰۰ ثانیه (در سریع‌ترین حالت آن) تا ۳۰ ثانیه (در آهسته‌ترین حالت آن) دارند. علاوه بر این اغلب دوربین‌ها حالتی هم با عنوان bulb دارند که به کاربر اجازه می‌دهد تا با فشردن دکمه شاتر به مدت زمان دلخواه شاتر را باز نگه دارد.

سرعت شاتر باید به میزان لازم سریع باشد

یکی از مسائلی که شما به عنوان یک عکاس با آن طرف هستید این است که مطمئن شوید که سرعت شاتر شما به میزان کافی سریع است. اگر از سه پایه استفاده کنید، سریع بودن شاتر چندان مطرح (عکاسی بارداری) نیست و می‌توانید آن را به مدتی طولانی (گاهاً چند دقیقه) باز بگذارید. اما اگر دوربین را در دست بگیرید و عکاسی کنید، در سرعت شاتر‌های کند، لرزش دست شما به تصویر منتقل می‌شود و باعث محو شدگی کلی در عکس می‌شود. آتلیه بارداری

اما بحث اینجاست که وقتی می‌گوییم سریع، یعنی چقدر سریع؟ برای کمک به رسیدن به پاسخ این سوال، چیزی با عنوان «قانون متقابل» وجود دارد. این قانون می‌گوید که سرعت شاتر در تقابل با فاصله کانونی است. شاید به نظر پیچیده بیاید، اما نگران نباشید مسئله ساده‌تر از این حرف‌ها است. کافیست عدد یک را بر روی عدد فاصله کانونی لنز خود بگذارید، این عدد حداقل سرعت شاتر شما می‌‌باشد. به عنوان مثال لنز شما بر روی فاصله کانونی ۶۰ میلی‌متر است؛ کافیست سرعت شاتر شما ۱/۶۰ یا سریع‌تر باشد. حالا اگر زوم کنید و فاصله کانونی شما بر روی ۲۰۰ میلی‌متر قرار بگیرد، باید سرعت شاتر شما ۱/۲۰۰ یا بیشتر از آن باشد (در نظر داشته باشید که این اعداد برای سنسورهای اندازه APS-C بیان شده‌است) . در صورت آهسته‌تر بودن سرعت شاتر شما از این عدد، باید از سه پایه استفاده کنید و یا اینکه با باز کردن دیافراگم و بالا بردن حساسیت دوربین، سرعت شاتر را به میزان لازم برسانید.

مسئله بعدی‌ای که احتمالاً با آن روبرو می‌شوید این است که چگونه سرعت شاتر خود را تغییر دهید. روش فیزیکی تغییر سرعت شاتر بسیار ساده است و آن هم با چرخاندن گرداننده مخصوص سرعت شاتر در بالای دوربین انجام می‌شود. اما مسئله بسیار مهم این است که در حالت دستی (Manual) چگونه سرعت شاتر را به میزان مناسب آن برسانیم.

اگر از سرعت شاتر بالا و سریع استفاده کنید، شاتر شما به مدت زمان بسیار کمی باز خواهد بود، در نتیجه عکس شما نور کمتری برای ثبت خواهد داشت. بنابراین در صورت عدم تغییر سرعت شاتر، عکس شما اصطلاحاً «کم نور» یا «Under expose » خواهد شد. در صورتی که از سرعت شاتر مناسب‌تر استفاده کنید، نور کافی برای تشکیل تصویر فراهم می‌شود. اما اگر به سرعت شاتر خود نیاز دارید، از دو راه دیگر می‌توانید این کمبود نور را جبران کنید:

۱ – باز کردن دیافراگم: دیافراگم دریچه‌ای است که اجازه عبور نور را به دوربین می‌دهد. دیافراگم‌های بازتر، اجازه ورود نور بیشتری را به دوربین می‌دهند. با بازکردن دیافراگم به میزان یک پله، نور وارده به دوربین را دو برابر می‌کنیم، در حالی که همچنان سرعت شاتر ما ثابت است. البته درنظر داشته باشید که دیافراگم‌های بازتر، عمق میدان کم‌تری ایجاد می‌کنند و این ممکن است خلاف خواسته شما باشد.

۲ – بالا بردن حساسیت (ISO) : حساسیت یا همان ISO استانداردی است برای تعیین میزان حساسیت سنسور دوربین به نور. میزان حساسیت قابل تغییر بوده و اعداد حساسیت بالا، باعث حساس‌تر شدن سنسور به نور می‌شوند. بنابراین، می‌توان با بالا بردن حساسیت، کمبود نور را جبران کرد. البته بالا بردن حساسیت به بهای بالا رفتن نویز در عکس‌های شما تمام خواهد شد. هرچه حساسیت بالاتر رود، نویز بیش‌تری در عکس خواهید داشت.

روش‌های مختلفی برای افزایش نوردهی دوربین جود دارد. می‌توانید با انتخاب یکی از این متدها، ضمن حفظ سرعت شاتر مورد نظر خود، نور مورد نیاز دوربین را نیز تامین کنید.
9Xh);استفاده خلاقانه از سرعت شاتر

حالا که به درک مختصری از سرعت شاتر دست پیدا کرده‌اید، می‌‌خواهیم شما را با روش‌های استفاده خلاقانه از آن آشنا کنیم. انوع مختلفی از روش‌ها برای این‌کار وجود دارد و ما تعدادی از آنها را از سرعت شاتر بسیار بالا تا سرعت شاتر پایین به شما می‌گوییم.

متوقف کردن زمان

هنگام وجود حرکت‌های بسیار سریع، با استفاده از سرعت شاتر‌های بالا، قادر به متوقف کردن و ثبت کردن آن حرکت خواهید بود.

برای انجام این کار باید سرعت شاتر شما از ۱/۲۵۰ بالاتر باشد. استافده از این کار زمانی بیش‌تر به کار می‌آید که قصد متوقف کردن حرکت

منبع:

برترین ها